Een veilige omgeving creëren

Kim Kreuwels heeft sinds kort een nieuwe baan. Nieuw werk is voor iedereen wennen, maar met diabetes stiekem extra spannend. “Wat vinden mijn suikers ervan…? Ik ga mijn ritme omgooien, ik gooi er een portie stress bij en zeker in het begin een flinke dosis zenuwen. Slaat de balans door naar waardering of weerstand?”

Binnenkort een nieuwe baan? Bekijk onze tips!

“Ook in een vergadering tover ik ongegeneerd mijn insulinepomp onder mijn kleding vandaan”

Kim

“Wat zullen mijn nieuwe collega’s ervan vinden? Ik wil mensen niet afschrikken met een chronische ziekte. Hoeveel mensen met diabetes vertellen hun collega’s in hun eerste werkweek wat er gedaan moet worden als ze een keer in een hypo terecht komen? Ik heb echt geen idee. Ik doe het in ieder geval niet. Ben ik dan toch niet zo open over mijn diabetes als ik zelf denk?”

Een dagtaak

“Diabetes levert het nodige werk en vooral de nodige chaos op. Desondanks bepaalt het maar een relatief klein deel van mijn leven. Want ja, ik ben diabeet maar ik voel me voornamelijk nog gewoon, nou ja, mezelf. Diabetes doe ik ‘ook’ en niet ‘voornamelijk’. Ik ben niet Kim, de diabeet. Ik ben Kim, (bijna) echtgenote, moeder, dochter, vriendin, HR adviseur, columniste, vrouw, mens, die toevallig ook nog diabetes heeft.”

“Ondanks de dagtaak die diabetes is, doe ik dit dus ‘erbij’. Dat klinkt misschien vreemd, maar het betekent geenszins dat diabetes geen hoge prioriteit heeft. Het is slechts een van de vele dingen die ik ‘doe’ en die van mij, mij maken. Vanuit deze overtuiging ben ik op mijn eigen manier open over mijn diabetes. Hartstikke open zelfs. Ik heb het geluk dat ik er bevlogen over kan vertellen en de ambitie heb om mijn ervaringen te delen. Ongegeneerd tover ik mijn insulinepomp onder mijn kleding vandaan en prik ik een bloedsuiker als ik dat nodig acht. Ja, ook in een vergadering, belangrijk gesprek of spannende presentatie. Diabetes hoort tenslotte bij mij.”

Collega’s

“Mijn nieuwe collega’s zijn aardig, tonen begrip en stellen niet eens de gebruikelijke, voorspelbare vragen (die ik uiteraard met liefde en geduld altijd weerleg en uitleg, maar liever is dat niet nodig). Ze tonen oprecht interesse in mij en daarmee ook in mijn diabetes. Vooroordelen ingefluisterd door media en reclame heb ik nog niet voorbij horen komen.”

“Lieve collega’s, blijf alsjeblieft al jullie vragen stellen. En mocht het een keer misgaan: in mijn tas zit altijd een pakje sap (met veel suiker) en voor het echte rampscenario ligt er in de koelkast een oranje (glucagon) spuit. Mijn hang naar zelfmanagement en regie fluisteren me tijdens het tikken van deze woorden in dat jullie deze nooit nodig hebben, maar het geeft wel een veilig gevoel.”

5 tips voor jou!

Werk en diabetes

Begrip

Je bent niet verplicht om je collega’s te vertellen dat je diabetes hebt, maar het kan een en ander wel makkelijker maken. Ze begrijpen het dan waarschijnlijk beter als je insuline moet spuiten of tijdens die belangrijke vergadering toch echt iets moet eten.

Vermoeidheid

Heb je vaker last van vermoeidheid? Zorg dan voor voldoende rustmomenten gedurende de dag. Bespreek ook eens met je werkgever of het mogelijk is om je werktijden aan te passen en bijvoorbeeld wat later te beginnen.

Eetmomenten

Bereid je eetmomenten thuis voor en houd er rekening mee dat je misschien later thuis bent. Neem dus altijd iets extra’s mee. Je kunt zomaar in de file terechtkomen of te maken krijgen met vertraging in het OV.

Vertrouwenspersoon

Ga na of er op je werk een vertrouwenspersoon is. Je kunt bij hem of haar terecht met al je vragen en onzekerheden om samen naar een oplossing te zoeken.

Mogelijkheden

Kijk naar wat je wel kan in plaats van wat je niet kan. Denk dus vooral in mogelijkheden en probeer positief naar situaties te kijken. Morgen is er weer een dag!

2 Reacties

  • Willy smeekens schreef:

    Hallo
    Ik heb ook diabetes type 2
    Maar op mijn vorige werk hadden ze er totaal geen begrip voor mij
    Nooit werd er gevraagd hoe gaat het met je suikerziekte
    En keihard werken niet normaal en als je iets niet klaar kreeg kon je weer bij de manager op het matje komen en dan vertelde ik dat ik diabetes heb daar heb je maar gewoon mee te werken en als je het niet kunt dan vertrek je maar
    Wat ondertussen ook gebeurt is vorig jaar
    Na 44 jaar gewerkt te hebben moest ik weg want ik deed mijn werk niet goed en ik deugde niet en er kropen muizen rond en dat was mijn schuld enz
    Toen heb ik er een rechtszaak van gemaakt en uiteindelijk toch gewonnen daar was ik blij mee
    Toen heb ik een klein jaar thuis gezeten en eerst helemaal eens tot rust gekomen
    En nu heb ik sinds vier weken een nieuwe baan
    En hier ondervindt ik echt heel veel belangstelling voor mijn diabetes
    En over alles zo belangstelling enz dat is erg fijn als ze er naar vragen en dan leg ik het ook uit net als u
    Met vriendelijke groet
    Willy smeekens

  • Kc berends schreef:

    Ik heb sinds 77 diabetes 1. Ik leef er mee maar vind het altijd al een rem op mn bestaan. Heb allerlei baantjrs gehad en is maar 1x fout gegaan door diabetes. Het is niet ‘mijn diabetes’ . Ik ben mezelf en het zal me verder ook een worst zijn wie denkt dat ze het beter weten. Als ik hypo heb mag ik mezelf redden en dat doe ik ook. Ik heb op de werkvloer nog nooit hulp gehad of begrip en ik werk al 35 jaar bij wsw bedrijf.

Reageer