print-image

Een CGM, oftewel een continue glucosesensor, meet op vaste intervallen een waarde door middel van kleine elektroden onder de huid. Hierdoor kun je constant je suikerwaardes waarnemen. Ook is het systeem in staat om je te waarschuwen bij te hoge of te lage suikerwaardes. Aankomend jaar kan ik eindelijk gebruikmaken van de Eversense XL: een uniek systeem waarbij de sensor tot wel zes maanden meegaat! In deze blog neem ik jullie mee in mijn eerste maand met de continue glucosesensor.

De start met de Eversense XL 

Olaf met de continue glucosesensor Eversense XLVrijdag 29 november was het dan zover: de start met de Eversense XL. Ik mocht naar een huisartsenpraktijk in Breda, waar de sensor in mijn arm zou worden geplaatst. Vooraf kwam er een vertegenwoordigster van Roche bij mij thuis op bezoek, om het systeem en de inbrengprocedure uit te leggen.

De ingreep stelt echt niks voor. Je huid wordt verdoofd met een klein prikje en even later wordt er geheel pijnloos een kleine incisie gemaakt. Ze plaatsen de sensor net onder de huid. Met wat hechtpleistertjes zou het wondje snel herstellen. Het is toch wel een gek idee dat er een klein mini-apparaatje in mijn arm zit.

Enthousiast, blij en nieuwsgierig: dat is hoe ik mij voel tijdens de terugrit van Breda naar Amersfoort. Ik bel direct mijn tweelingbroer Niels. We delen zowat alles met elkaar en omdat hij ook diabetes heeft, worden dit soort nieuwtjes uiteraard uitgebreid besproken. Ik ben nieuwsgierig naar de werking van het systeem en wat de glucosesensor voor mij gaat betekenen.

Speciaal voor de Eversense XL heb ik een wat kleinere iPhone gekocht, zodat ik hem makkelijk mee kan nemen tijdens het hardlopen. Ook heb ik een Apple Watch aangeschaft, zodat ik in één oogopslag mijn suikerwaardes kan zien, zonder dat ik mijn telefoon erbij hoef te pakken. Wel moet de telefoon binnen bluetoothbereik zijn, dus heb ik hem altijd op zak.

Lees ook: Sporten met diabetes: zo bouw je je conditie op na een blessure

De eerste dagen met de continue glucosesensor 

In het begin kijk ik veel op mijn horloge om mijn waardes in de gaten te houden. Continu verbonden zijn met je glucosewaardes is leerzaam en interessant, maar het is ook heel intensief en confronterend. Ongeduldig als ik ben, wil ik direct veranderingen aanbrengen in mijn insulineafgifte, maar het is verstandig om hier één à twee weken mee te wachten.

Ik had mijn diabetes de eerste dagen niet zo goed onder controle, waardoor ik steeds alarmen kreeg. “Geef het systeem de kans om hier een patroon in te vinden”, werd mij gezegd, zodat je daarna makkelijker aanpassingen kan maken.

Volledig instelbare alarmen 

Een heel groot pluspunt van het Eversense XL systeem is dat de alarmen volledig instelbaar zijn.

Niet alleen de tijd tussen de alarmen, maar ook het alarm zelf is aan te passen. Je kan bijvoorbeeld verschillende geluidjes kiezen. Ik heb al eerder met andere systemen gewerkt waarbij dit niet mogelijk was. Daarbij was het alarmsignaal net een scheepstoeter. Hierdoor schrok niet alleen ik, maar ook de rest van het huis ervan wakker. Dat was dus weer een beetje teveel. Een aanpasbaar alarmsignaal is voor mij een dikke plus.

Er zit altijd wat vertraging in het systeem. De waardes die een CGM afgeeft, lopen wat achter op de waarde die een vingerprik afgeeft. Met name tijdens dalingen en stijgingen is dit wennen. Het vergt geduld. Ja, het is voor mij ook een lesje zelfbeheersing.

Het gebruiksgemak van de Eversense XL 

Het gebruiksgemak van de continu glucosesensor is al snel merkbaar. In het dagelijks leven en op het werk staat het meten van mijn glucose nu gelijk aan het kijken op mijn horloge. Tijdens het hardlopen is het als een soort van tweede hartslagmeter voor mij. Dat stukje data wat voor mij zo belangrijk is, is in één handomdraai zichtbaar.

Tijdens het hardlopen liep ik wel tegen een probleem aan. Dat mijn bloedsuiker daalt tijdens het lopen wist ik al. Meestal zakt hij richting de 4,5 à 5 mmol en blijft dan, mits ik regelmatig eet en drink, tijdens de training constant. De daling is ook goed zichtbaar met de Eversense XL.

Het probleem is echter dat de Eversense XL tot nu toe steeds blijft dalen. Dit zet door tot ongeveer 2.5 à 3.5 mmol. Deze waarde heb ik nu al een paar keer tijdens het trainen gecontroleerd met een vingerprik en die gaf dan geen hypo aan. Hierover heb ik contact opgenomen met Roche. Ze namen mijn probleem serieus en vroegen of ik hier wat meer data over kon verzamelen, zodat ze aan de slag konden met dit probleem. Ik vond dit een goed plan!

Lees ook: Diabetes en werk: lees het verhaal van een juf met diabetes

Het is dus nog steeds wennen aan het systeem, maar ik heb in één maand al zoveel meer inzicht in mijn suikerwaardes! Het is intensief en confronterend, maar ik sta open voor de verandering en met een beetje geduld zal dit de kwaliteit van mijn leven met diabetes ongetwijfeld ten goede komen, dat weet ik zeker.

Heb je vragen over mijn bevindingen met de continue glucosesensor Eversense XL? Stuur een bericht of laat een reactie achter onder deze blog.

Over mij 

Ik ben Olaf Kerkhof (04-09-1987). Samen met mijn vrouw Renate en onze kinderen Abel en Sep woon ik in Amersfoort. Ik werk op een kinderdagverblijf en in mijn vrije tijd sport ik graag. Hardlopen is mijn passie en de focus ligt op de marathon. Sinds 2001 heb ik diabetes type 1. Ik probeer mijn diabetes zo goed mogelijk te reguleren, maar zorg er wel voor dat ik mijn leven kan leiden zoals ik dat wil. Ik probeer mijn leven niet te laten leiden door mijn diabetes. Op Instagram kun je me vinden via @olaf.kerkhof.

Een reactie

  • Ben schreef:

    Wat interessant Olaf! Ben benieuwd naar het verdere verloop. Ik draag sinds paar maanden een lifestyle Libre en er ik heb heel veel nieuw inzicht gekregen.

Reageer